Zacznij od pytania, po co ktoś otwiera kartę
Karta pozycji w katalogu ma pomóc odwiedzającemu ocenić, czy znalazł to, czego szuka. Innych szczegółów będzie potrzebować osoba przeglądająca katalog lokalnych usług, a innych czytelnik spisu roślin lub materiałów edukacyjnych. Zanim napiszesz pierwszy opis, wypisz pytania, na które każda karta powinna odpowiadać. Mogą to być: co to jest, dla kogo jest przeznaczone, czym różni się od podobnych pozycji i jak uzyskać więcej informacji.
Wspólny schemat nie oznacza kopiowania tych samych zdań. Oznacza, że ważne informacje pojawiają się w przewidywalnym miejscu. Dzięki temu czytelnik może szybko porównać kilka kart, a osoba prowadząca stronę wie, czego brakuje przed publikacją. Wybieraj tylko pola przydatne w danym katalogu. Rozbudowana karta pełna pustych rubryk bywa mniej pomocna niż krótka, ale kompletna.
Ustal pola stałe i miejsce na opis
Dobrym punktem wyjścia jest nazwa pozycji, jednozdaniowe objaśnienie, kilka uporządkowanych cech oraz krótki opis. W katalogu usług cechami mogą być obszar działania, sposób kontaktu i zakres usługi. W katalogu artykułów będą to raczej temat, poziom trudności i typ materiału. Nazwy pól powinny znaczyć to samo na każdej karcie. Jeśli pole „lokalizacja” raz oznacza adres, a innym razem obszar obsługi, czytelnik nie będzie wiedział, jak je interpretować.
Oddziel dane łatwe do porównania od swobodnego tekstu. Krótkie wartości, takie jak kategoria czy język materiału, najlepiej umieścić w osobnych polach. Opis zostaw na wyjaśnienie kontekstu: co wyróżnia pozycję, w jakiej sytuacji może się przydać i jakie ma istotne ograniczenia. Ustal też, które pola są obowiązkowe. Jeśli dana informacja nie jest dostępna, nie zastępuj jej domysłem; sprawdź ją albo pomiń pole zgodnie z przyjętą zasadą.
Pisz opis w tej samej kolejności, ale własnymi słowami
Praktyczny układ opisu może mieć trzy części. Najpierw nazwij pozycję i wyjaśnij jej główne zastosowanie. Następnie podaj cechy, które pomagają podjąć decyzję, zamiast powtarzać dane widoczne już w polach. Na końcu dodaj ważne zastrzeżenie lub wskazówkę dotyczącą dalszego kroku. Taka kolejność sprawdza się szczególnie wtedy, gdy ktoś przegląda wiele kart po kolei.
Porównaj dwa przykładowe zdania o fikcyjnym warsztacie: „Świetne zajęcia dla każdego” oraz „Warsztat wprowadza początkujących w podstawy fotografowania telefonem; uczestnicy ćwiczą kadrowanie na własnych zdjęciach”. Drugie zdanie mówi więcej, choć nie obiecuje rezultatu. Unikaj ogólników typu „najlepszy”, „wyjątkowy” czy „pełna oferta”, jeśli nie wyjaśniasz, co konkretnie za nimi stoi. Zachowaj podobny poziom szczegółowości w całym katalogu, lecz nie wydłużaj opisu na siłę.
Zadbaj o czytelność i uczciwe porównanie
Czytelne nazwy i proste zdania pomagają także osobom, które szybko skanują stronę lub korzystają z technologii wspomagających. Rozwijaj skróty, jeśli odbiorca może ich nie znać. Nie ukrywaj kluczowej informacji wyłącznie na zdjęciu: tekst karty powinien pozwalać zrozumieć pozycję bez oglądania obrazu. Jeśli ilustracja wnosi istotną treść, przygotuj dla niej zwięzły opis alternatywny.
Spójny schemat powinien pokazywać również różnice i ograniczenia. Jeżeli część pozycji nie ma danej cechy, nie sugeruj jej przez podobnie brzmiące opisy. Nie mieszaj też informacji sprawdzonych z przypuszczeniami. W katalogu firmowym można na przykład oddzielić deklarowany przez firmę zakres usługi od własnego objaśnienia kategorii. Dla czytelnika ważniejsza od jednakowej długości kart jest pewność, że te same pola służą do porównywania tych samych rzeczy.
Sprawdź schemat na kilku kartach i utrzymuj go w porządku
Zanim dodasz wiele pozycji, przygotuj kilka różnych kart: typową, nietypową i taką, w której brakuje części danych. Sprawdź, czy schemat obejmuje każdą z nich bez niezręcznych wyjątków. Poproś osobę niezaznajomioną z katalogiem, by znalazła i porównała dwie pozycje. Jeśli musi czytać cały opis, aby odkryć podstawową cechę, przenieś tę cechę do osobnego pola lub zmień jego nazwę.
Zapisz krótką instrukcję dla osób dodających treści: kolejność informacji, znaczenie pól, zalecaną długość opisu oraz sposób oznaczania brakujących danych. Przy każdej aktualizacji sprawdzaj nie tylko poprawność pojedynczej karty, ale też jej zgodność z resztą katalogu. Gdy pojawi się nowy rodzaj pozycji, najpierw oceń, czy wymaga zmiany schematu dla wszystkich kart. Dzięki temu katalog może rosnąć bez stopniowej utraty przejrzystości.
